Recente preken

Gedenken van de dood

HET VEELVULDIG GEDENKEN VAN DE DOOD1

الحمد لله الذي كتب على الخليقة الفناء، أحمده -سبحانه- على السراء والضراء، وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لاشريك له، له العظمة والكبرياء. وأشهد أن نبينا محمداً عبده ورسوله سيد المرسلين وخاتم الأنبياء، اللهم صل وسلم على عبدك ورسولك محمدوعلى آله وصحبه الكرماء النجباء، ومن سار على نهجهم اقتفى أثرهم إلى يوم الدين.أما بعد: فاتقوا الله عباد الله، واستغفروه، وعظموه -سبحانه- ومجدوه، واشكروه على نعمة الإسلام وأطيعوه،واسألوه الهداية إلى الطريق المستقيم، والثبات عليه إلى يوم الدين.

Mijn geliefde broeders! Vrees Allah (swt) en vraag Hem vergiffenis, prijs Hem en dank Hem voor de gunst van Islam en wees gehoorzaam tegenover Hem. Vraag Hem leiding naar het rechte pad en standvastigheid op het rechte pad tot aan de Dag des Oordeels.

De nafs, de ziel van de mens houdt uiteraard niet van de dood. De Gezant van Allah (saw) zei eens tegen de moeder van de gelovigen Aisha (ra):

“مَن أحب لقاء الله أحب الله لقاءه، ومن كره لقاء الله كره الله لقاءه”

“Wie de ontmoeting met Allah liefheeft, dan heeft Allah de ontmoeting met die persoon ook lief. Wie afkerig is van de ontmoeting met Allah, dan is Allah ook afkerig van de ontmoeting met die persoon.” Hierop zei ze tegen hem:

“يا رسول الله، كلنا نكره الموت!”

“O Boodschapper van Allah, Wij zijn allen afkerig van de dood!” De mensen houden van nature niet van de dood, ze zijn van nature niet geneigd om de dood te gedenken. Om deze reden heeft onze Profeet (saw) ons aangespoord om dat juist wel te doen.

“أكثروا من ذكر هاذم اللذات”

“Gedenk veelvuldig de vernietiger van plezieren/geneugten” Hij zei dit om te voorkomen dat de mens wordt overmeesterd door zijn natuur, doorzijn aard, waardoor hij de dood en het leven van het hiernamaals vergeet en zich volledig richt op dit vergankelijke leven, waarover Allah (swt) zegt:

(وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ) [آل عمران:185]

“Het leven van deze wereld is niets behalve het gemak van illusie” En hij (saw) zei in een authentieke overlevering: 1 Grotendeels, doch met hier en daar enige wijzigingen, overgenomen van de preek van Sjeik Muhammed ibn Ibrahim Al-Sha’lan

“ما الدنيا في الآخرة إلا كما يجعل أحدكم إصبعه في اليم، فلينظرْ بم يرجع”

“De wereld is ten opzichte van het hiernamaals niets meer dan dat één van jullie zijn vinger in de zee steekt, laat hem dan kijken wat hij [op die manier] daarvan meekrijgt.”

في الحديث الصحيح عن جابر -رضي الله عنه-، أن رسول الله -صلى الله عليه وسلم-، مر بالسوق والناس كنفيه، فمر بجدي أسكّ ميت، ومعنى أسك: صغير الأذن، فتناوله بأُذنه ثم قال: “أيكم يحب أن هذا له بدرهم؟” فقالوا: ما نحب أنه لنا بشيء، وما نصنع به؟ قال “أتحبون أنه لكم؟”، قالوا: والله لو كان حيا لكان عيباً فيه لأنه أسك، فكيف وهو ميت؟ فقال -عليه الصلاة والسلام-: “والله! لَلدنيا أهون على الله من هذا عليكم”.

Deze dunya, deze wereld is bij Allah minder waard dan een dood geitenjong (jong van een steenbok), zoals in de autheintieke hadith van Jabir (r.a.) in Muslim wordt vermeldt, dat de Boodschapper van Allah (saw) zich eens in de marktplaats begaf en de mensen bevonden zich aan zijn zijkanten. En hij (saw) liep langs een dood geitenjong met afgesneden oren. Hij pakte het geitenjong bij zijn [afgesneden] oor en zei: “Wie van jullie zou deze voor een dirhem willen hebben?” Zij (de metgezellen) zeiden: “We zouden er niets voor willen geven, wat moeten we ermee?” “Zouden jullie niet willen dat hij van jullie was?” zei hij (saw). Ze zeiden: “Bij Allah, als hij levend zou zijn, zou hij gebrekkig zijn, want zijn oren zijn afgesneden. En wat [is hij waard] terwijl hij dood is?” En hij (saw) zei: “Bij Allah, de wereld is bij Allah minder waard dan deze geitenjong bij jullie.”
Deze wereld met zijn bergen en weilanden en zijn wateren en schatten is bij Allah niets waard. Uiteindelijk zal deze wereld verdwijnen. De wereld is zoals Ali ibn Abi Talib (ra) zei:

“حلالها حساب، وحرامها عقاب”

“Zijn halal betekent verantwoording afleggen en zijn haram is bestraffing.”

عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ سُفْيَانَ الْكِلَابِيِّ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ لَهُ : ” يَا ضَحَّاكُ ، مَا طَعَامُكَ ؟ ” , قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، اللَّحْمُ وَاللَّبَنُ , قَالَ : ” ثُمَّ يَصِيرُ إِلَى مَاذَا ؟ ” , قَالَ : إِلَى مَا قَدْ عَلِمْتَ , قَالَ : ” فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى ضَرَبَ مَا يَخْرُجُ مِنَ ابْنِ آدَمَ مَثَلًا لِلدُّنْيَا ” .

In een hadith hasan vertelt Dahhak ibn Sufyan dat de Boodschapper van Allah tegen hem zei: “O Dahhak! Waar bestaat jouw eten uit?” Hij antwoordde met: “O

Boodschapper van Allah, vlees en melk.” “Waarin verandert dat?” “In datgene wat je al weet…” Hij (saw) zei: “Voorzeker, Allah tabaraka wa ta’ala heeft datgene wat uit de zoon van Adam komt als gelijkenis gegeven voor de dunya/wereld.”2

Hoe mooi is het voor degene die het leven van het hiernamaals verkiest boven het leven van deze wereld! En wee voor degene die deze wereld verkiest boven het

hiernamaals! Degene die dood en beproeving gedenkt zal zich gereedmaken voor datgene wat zal komen, en zich sober opstellen ten opzichte van datgene wat hij reeds voor zich aantreft aan wereldse geneugten.

Allah azza wa jall zegt in Zijn Boek: 2 Musnad ibn Hanbal

(كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ) [آل عمران:185]

“Elk ziel zal de dood proeven.”

De dood zal een ieder vroeg of laat bezoeken. Noch de veelvuldigheid van bezit, noch van gezinsleden, noch de hoogte van status noch van afkomst, noch de veelvuldigheid van vrienden en volgelingen, noch bewakers noch forten en kastelen zullen helpen.

De dood is op komst!

(أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ) [النساء:78].

“Waar jullie ook zijn, de dood zal jullie achterhalen, zelfs al bevinden jullie je in sterke, hooggebouwde torens.”

(قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ) [الجمعة:8].

“Zeg: ‘De dood waarvoor jullie vluchten achterhaalt jullie zeker. Vervolgens worden jullie teruggebracht tot de Kenner van het Verborgene en van het Waarneembare en Hij bericht jullie over al hetgeen jullie hebben gedaan.”

Velen van ons zijn heden ten dage door diverse fitna’s van deze wereld achteloos geworden van de dood. Door deze achteloosheid komen wij onze verplichtingen tegenover Allah (swt) niet goed na en zijn wij vaker ongehoorzaam tegenover Hem en begaan wij meer zondes.

We zien anderen sterven en alles achterlaten, we bidden voor hen en leggen hen in hun graven, de verblijfplaats voor de doden. Ondanks dat lijkt het alsof de dood altijd voor anderen is bedoeld en niet voor onszelf. Maken jullie immers soms ook niet mee broeders, dat tegenwoordig tijdens begrafenissen door sommige aanwezigen wordt gesproken over wereldse zaken en dat er soms zelfs wordt gelachen. O Allah! Verlos ons van de hardheid die onze harten heeft getroffen en van de achteloosheid/de ghaflah die ons verstand heeft versluierd.

Wij kunnen de Profeet en zijn metgezellen nooit evenaren. Zij waren in vergelijking met ons veel hoger in deugd, aanbidding en goede daden. We zien dan ook dat de Profeet (saw) de dood veelvuldig herinnerde en ook zijn metgezellen daarmee aanspoorde. Hierdoor werd de wereld in hun ogen erg klein en het hiernamaals werd in hun harten groots en verheven. Dit had het logische gevolg dat zij hoofdzakelijk voor het hiernamaals werkten.

Mijn broeders! In het gedenken van de dood bevinden zich vele voordelen. Meest voornamelijk van deze voordelen zijn:

Allereerst een principe: Het gedenken van de dood betekent gehoorzaamheid aan de Profeet en het opvolgen van zijn geboden en aanbevelingen. Hierin is voor ons veel voordeel en veel beloning. Bovendien spoort het gedenken van de dood een mens aan tot berouw/tawbah, tot het verlaten van zondes en tot het verlaten van uitstel van dringende en noodzakelijke daden.

De Profeet zegt hierover onder andere:

“أكثروا من ذكر هاذم اللذات؛ فإنه ما ذكَره أحد في ضيق إلا وسّعه، ولا ذكره في سَعَةٍ إلا ضيّقَها”

“Gedenk de afsnijder van geneugten veelvuldig. Er is immers niemand die de dood in nauwheid en benauwdheid gedenkt behalve dat hij hem verruimt, en [niemand die de dood] in ruimheid gedenkt behalve dat de dood hem vernauwt.”

Het gedenken van de dood bezorgt de mens een tevreden en voldaan gevoel en beschermt hem van hebzucht. Het wordt van één van de vrome voorgangers overgeleverd dat hij zei: “Wie de dood veel gedenkt, wordt vereerd met drie dingen: een spoedig berouw/tawba, genoegen met je levensonderhoud en toewijding en ijver in aanbidding. En wie de dood vergeet wordt bestraft met drie dingen: uitstel van tawba, geen genoegen kunnen nemen en luiheid in aanbidding.”

Tot de voordelen van het gedenken van de dood behoort dat een persoon niet afgunstig en jaloers is ten opzichte van zijn broeders die meer bezit hebben dan hij, en dat een persoon niet al te blij wordt met een gunst die hij krijgt. Daarom zei Abu Dawud (rh): “Wie de dood veel gedenkt heeft minder afgunst en minder blijdschap.”

Mijn broeders. Dit zijn enkele voordelen van het denken aan de dood. Laten we Allah vrezen en het advies van onze Profeet opvolgen om de dood veel te gedenken en onszelf daar klaar voor te maken met geloof en goede daden.

اللهم إنا نسألك أن تجعل خير أعمالنا آخرها، وخير أعمالنا خواتيمها، وخير أيامنا يوم نلقاك، إنك ولي ذلك

Mijn broeders! Laat elk van ons zich het moment van zijn afscheid van dit leven voorstellen, het moment waarop geen dokter je kan helpen.

Allah swt zegt over dit zeer zwaar moment:

(كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ * وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ * وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ * وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ * إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ)

[القيامة:26-30].

“Nee, wanneer de [laatste] adem in de keel stokt, wordt gezegd: ‘Wie kan dit genezen?’ En diegene [die sterft] beseft dat het ware afscheid nabij is. En [wanneer] de benen in elkaar verstikt zijn geraakt. Tot jouw Heer is op die Dag de bestemming waarheen [de mens] wordt geleid.”

(فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ * وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ * وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَكِنْ لَا تُبْصِرُونَ * فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ * تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ) [الواقعة:83-87].

“Waarom dan, wanneer zij [de ziel] de keel [van de stervende] bereikt, terwijl jullie op dat moment toekijken, –en Wij dichter bij hem zijn dan jullie, hoewel jullie niet zien– indien jullie niet ter verantwoording worden geroepen, waarom brengen jullie haar [de ziel] dan niet terug, indien jullie de waarheid spreken?”

وَصَلُّوا وَسَلِّمُوا عَلَى نَبِيِّكُمْ…

Veiligheid

الْحَمْدُ لِلَّـهِ الْعَلِيمِ الْحَكِيمِ؛ خَلَقَ الْبَشَرَ فَجَعَلَ بِالْعَدْلِ أَمْنَهُمْ، وَجَعَلَ الظُّلْمَ سَبَبًا لِخَوْفِهِمْ؛ فَبِالْعَدْلِ يَأْمَنُ الضُّعَفَاءُ، وَبِالظُّلْمِ يَخَافُ الْأَقْوِيَاءُ (سُنَّةَ اللَّـهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّـهِ تَبْدِيلًا) [الأحزاب:62]، نَحْمَدُهُ كَمَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يُحْمَدَ، وَنَشْكُرُهُ عَلَى هِدَايَةٍ مَنَحَهَا، وَعَافِيَةٍ أَسْبَغَهَا، وَنِعْمَةٍ أَتَمَّهَا، وَشَرِيعَةٍ أَكْمَلَهَا، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ؛ يُمْلِي لِلظَّالِمِ حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ يُفْلِتْهُ (وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ القُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ) [هود:102].

وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ؛ أَرْسَلَهُ اللهُ تَعَالَى بِشَرِيعَةٍ كُلُّهَا عَدْلٌ وَرَحَمْةَ؛ٌ لِيُقِيمَ بِهَا الْعَدْلَ، وَيَمْنَعَ الظُّلْمَ، وَيُشِيعَ الْأَمْنَ، وَيُزِيلَ أَسْبَابَ الْخَوْفِ؛ فَبَلَّغَ الرِّسَالَةَ، وَأَدَّى الْأَمَانَةَ، وَنَصَحَ الْأُمَّةَ، صَلَّى اللهُ وَسَلَّمَ وَبَارَكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَالتَّابِعِينَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ.

أَمَّا بَعْدُ: فَأُوصِي نَفْسِي وَإِيَّاكُمْ بِلُزُومِ التَّقْوَى، وَالِاسْتِمْسَاكِ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى، فَرَاجِعُوا دِينَكُمْ، وَزِيدُوا إِيمَانَكُمْ، وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ، وَأَسْلِمُوا لَهُ وُجُوهَكُمْ (وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالعُرْوَةِ الوُثْقَى وَإِلَى اللهِ عَاقِبَةُ الأُمُورِ) [لقمان:22].

Mijn broeders. We leven tegenwoordig in een wereld die vol is van beproevingen en fitna’s, waarin we elke dag wakker worden met nieuwsberichten over bombardementen, ontploffingen, opgeblazen lichamen, kortom bloed en tranen. De eens zo grote aardbol is tegenwoordig als het ware gekrompen en veranderd in een klein dorp. Nieuws over gebeurtenissen verspreidt zich razendsnel, met als gevolg dat gebeurtenissen die zich duizenden kilometers verderop voltrekken invloed hebben op het leven van bijna een ieder die zich op deze planeet bevindt.

In een dergelijke wereld zoeken velen bijna tevergeefs naar oplossingen ter verbetering van de almaar verslechterende situatie, die de wereldvrede, althans wat daarvan nog over is, ernstig bedreigt.

Wij moslims bevestigen vanuit onze edele godsdienst dat veiligheid de meest belangrijke voorwaarde is voor de bewerkstelliging van de zogenoemde “vijf noodzakelijkheden” die in de islamitische jurisprudentie zijn verankerd. Deze vijf noodzakelijkheden, namelijk godsdienst, leven, verstand, eer (kuisheid/nageslacht) en eigendom, kunnen immers alleen worden gewaarborgd in aanwezigheid van veiligheid.

Godsdienst:

Wanneer veiligheid ontbreekt kan een mens zijn godsdienst niet uitoefenen en zijn religieuze symbolen niet tot uitdrukking brengen. Toen de Tataren Bagdad binnenvielen en terreur verspreidden, kon men veertig dagen geen vrijdaggebeden en gezamenlijke gebeden verrichten.

Leven:

Wanneer veiligheid zoek is, zijn levens geen greintje meer waard. Sommigen veranderen in wilde beesten, totdat er een absolute chaos heerst en de moordenaar niet weet waarom hij moordt en vermoorde niet weet waarom hij is vermoord.

Verstand:

Wanneer veiligheid weg wordt genomen, wordt ook veelal het verstand verloren, ofwel tijdelijk totdat veiligheid weer terugkeert, ofwel blijvend. Niet alle mensen zijn immers bestand tegen het immense leed die ze meemaken en tegen de voortdurende doodsangst die ze ondervinden. Het zijn vooral de kinderen die hiervan het slachtoffer worden, maar ook vrouwen en mannen raken in oorlogsgebieden hun gezonde verstand kwijt, waardoor ze daden begaan die ze in normale omstandigheden nooit zouden begaan.

Eer en eigendommen:

Bij het wegvallen van veiligheid worden vrouwen aangevallen door degenen die Allah niet vrezen en bandieten roven erop los. Er is immers niemand die voor die vrouwen en meisjes kan opnemen of bezittingen kan beschermen.

Zoals veiligheid voor mensen in dit leven een noodzakelijkheid is, aangezien men omwille van zijn leven al zijn bezit achterlaat en vlucht naar veilige gebieden, zo is veiligheid ook een noodzakelijkheid in het volgende leven. Gelovigen die goede daden hebben verricht krijgen immers op de verschrikkelijke dag des oordeels het goede nieuws van veiligheid.

(مَنْ جَاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ) [النمل:89]

{Wie met het goede komt, voor hem is er een betere [beloning] dan deze en zij zijn op die Dag veilig voor de ontzetting/verbijsterende schrik.}

(لَا يَحْزُنُهُمُ الفَزَعُ الأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ المَلَائِكَةُ هَذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ) [الأنبياء:103].

{De grootste verschrikking bedroeft hen niet en de engelen treden hen tegemoet: “Dit is de Dag welke jullie is beloofd.”}

Veiligheid is zo belangrijk voor de mens dat Allah swt veiligheid benadrukt bij het binnentreden van het paradijs:

(ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ) [الحجر:46]

{[Tegen hen wordt gezegd:] Treed binnen in vrede en veiligheid.}

(إِنَّ المُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ) [الدُخان:51]

{De gelovigen bevinden zich op een veilige plaats.}

(يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ) [الدُخان:55]

{Daarin vragen zij naar alle soorten vruchten, in veiligheid.}

(وَهُمْ فِي الغُرُفَاتِ آمِنُونَ) [سبأ:37]

{…en zij zijn veilig in verheven plaatsen.}

Deze beklemtoning van veiligheid op de dag des oordeels en na het binnentreden in het paradijs wijst op het belang van veiligheid voor de menselijke natuur. Het verwerven van veiligheid is in feite het grootste doel dat een mens nastreeft.

وَأَقُولُ قَوْلِي هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ…

 

الخُطْبَةُ الثَّانِيَةُ:
الْحَمْدُ لِلَّـهِ حَمْدًا طَيِّبًا كَثِيرًا مُبَارَكًا فِيهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، صَلَّى اللهُ وَسَلَّمَ وَبَارَكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَمَنِ اهْتَدَى بِهُدَاهُمْ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ.
أَمَّا بَعْدُ: فَاتَّقُوا اللهَ -تَعَالَى- وَأَطِيعُوهُ، (وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّـهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ) [البقرة:281].

{Hoede jullie je voor de Dag waarop jullie tot Allah terugkeren. Iedereen wordt dan volledig afgerekend op hetgeen hij heeft verricht en niemand van hen wordt onrecht aangedaan}

Veiligheid in het hiernamaals houdt verband met iman/geloof en goede daden. In deze wereld echter is veiligheid verbonden aan rechtvaardigheid. Zonder rechtvaardigheid is er ook geen veiligheid. Daarom beveelt Allah swt met rechtvaardigheid en goedheid…

(إِنَّ اللهَ يَأْمُرُ بِالعَدْلِ وَالإِحْسَانِ) [النحل:90]

{Allah beveelt rechtvaardigheid en goedheid…}

En verbiedt Hij onrecht, zoals in deze hadith qudsi:

«يَا عِبَادِي إِنِّي حَرَّمْتُ الظُّلْمَ عَلَى نَفْسِي، وَجَعَلْتُهُ بَيْنَكُمْ مُحَرَّمًا فَلَا تَظَالَمُوا» (رَوَاهُ مُسْلِمٌ).

{O Mijn dienaren, Ik heb onrecht voor Mijzelf verboden verklaard en dat ook tussen jullie verboden verklaard, doe elkaar dus geen onrecht aan…}

 

Aan de hand van de ervaringen die mensen door de geschiedenis heen in tijden van oorlog en vrede hebben opgedaan, is het duidelijk dat zowel op individueel als op collectief niveau rechtvaardigheid leidt tot veiligheid en onrecht leidt tot angst.   Gedurende lange jaren van oorlog. Waar rechtvaardigheid heerst daar is ook vrede en veiligheid. Waar onrecht heerst daar is conflict en angst.

Rechtvaardigheid in de Islam behelst een absolute waarde, oftewel rechtvaardigheid zonder enige uitzondering. Dit houdt in dat onrecht is verboden ongeacht of het komt van een gelovige of een ongelovige, van een deugdzame of een ondeugdzame. Een geleerde, vrome en deugdzame gelovige mag bijvoorbeeld in geen geval een slechte, ondeugdelijke afgodendienaar onrecht aandoen. Dit valt immers onder de betekenis van de aya:

(وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ) [الأنبياء:107]

{Wij hebben jou [Muhammed] niet gezonden behalve bij wijze van genade voor de werelden.}

De mensheid heeft in deze eeuw geen veiligheid genoten. Dit vanwege het wijdverspreide onrecht dat met de dag toeneemt en daarmee stijgt en verspreidt ook de angst. Het grootste onrecht is shirk/het toekennen van gelijken en deelgenoten aan Allah swt, daarna volgt ongehoorzaamheid. Wie in de wereld en in het hiernamaals veiligheid wenst, dient allereerst tawhid te bewerkstelligen en Allah te gehoorzamen en zich afzijdig te houden van de verboden en van het onderdrukken van anderen. Wie zwakkeren onderdrukt, die zal Allah swt teisteren met iemand die nog sterker is en die hem vervolgens onderdrukt:

(وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ) [الأنعام:129].

{Zo plaatsen Wij sommigen van de onrechtvaardigen boven anderen van hen, voor wat zij hebben verdiend.}

Het is aan de wereldlanden om hun uiterste best te doen om onrecht tegenover onderdrukte volkeren weg te nemen. Volkeren die voortdurend uitgemoord en uitgehongerd worden. Anders zal de spiraal van geweld groter worden, want verdrukte zielen neigen naar wraak op zowel degenen die hen hebben onderdrukt als degenen die hen willekeurig niet hebben geholpen.

Het is aan individuen om zichzelf geen onrecht aan te doen en Allah te gehoorzamen en anderen geen onrecht aan te doen door hun rechten te overtreden.

فَإِنَّ الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Zoals de Profeet saw zegt: {Onrecht komt op de dag des oordeels tevoorschijn als duisternissen.}

Het is aan de moslims om zich allen tegelijk vast te houden aan het touw van Allah en niet verdeeld te raken en geen scheuring te veroorzaken in hun godsdienst. Een scheuring in godsdienst, een schisma, heeft tot gevolg dat harten zich van elkaar afscheiden en wat vervolgens verandert in afkeer en ruzie.

(وَلَا تَكُونُوا مِنَ المُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ) [الرُّوم:31-32].

{Behoor niet tot de afgodendienaren, of tot diegenen die hun godsdienst opsplitsen en groeperingen vormen. Iedere groepering verheugt zich in hetgeen zij heeft.}

Het is aan de jongeren om plaatsen van fitna te ontwijken en uit te kijken voor een ieder die hen wil laten dwalen door misbruik te maken van de godsdienst. Zij dienen advies te vragen van de echte Islamgeleerden die hun jaren hebben gegeven om de nodige kennis te vergaren en die door de grote groep moslims worden erkend als geleerden.

نَسْأَلُ اللهَ -تَعَالَى- أَنْ يَحْفَظَنَا مِنْ مُضِلَّاتِ الْفِتَنِ، وَأَنْ يَعْصِمَنَا مِنَ الزَّلَلِ، وَأَنْ يَتَوَّفَانَا عَلَى الْإِيمَانِ وَالسُّنَّةِ، إِنَّهُ سَمِيعٌ مُجِيبٌ.
وَصَلُّوا وَسَلِّمُوا عَلَى نَبِيِّكُمْ…